
Netflix's episode of ' Love, Death + Robots ' Vol. 3 titled 'Jibaro' was onlangs genomineerd voor een Emmy voor uitstekend kort animatieprogramma . De korte film werd geregisseerd door de Spaanse regisseur Alberto Mielgo, die eerder dit jaar een Oscar won voor zijn korte animatiefilm 'The Windshield Wiper'. Voor degenen die niet bekend zijn met Netflix's 'Love, Death Robots': de serie bestaat uit een verzameling korte animatiefilms die allemaal draaien om drie kernthema's: liefde, dood en robots. Klinkt eenvoudig genoeg, toch? Maar er is veel meer abstractie, complexiteit en diepgang dan je zou denken. Hoewel de korte film is gemaakt met de bedoeling om ruimte te laten voor veel verschillende interpretaties, is één ding niet duidelijk – vooral voor Latinx-kijkers – en dat is waarom de korte film 'Jibaro' heette.
De aflevering 'Jibaro' volgt de aantrekkingskracht die ontstaat tussen een sirene en een dove ridder. Maar de chemie tussen de twee is niet gebaseerd op liefde of gemeenschappelijkheid, maar eerder op hebzucht. De twee spreken nooit – er is geen dialoog. Ze communiceren alleen via beweging. En de sirene is volledig bedekt met goud en juwelen, die de dove ridder uiteindelijk van haar afrukt en voor zichzelf verzamelt.
' Het was sterk gebaseerd op folklore van verschillende landen zoals India, Noord-Afrika, Oost-Europa. . . met allerlei sieraden en bezittingen die vrouwen in veel stammen of culturen dragen. Het idee was om een vrouw te creëren die zo vol goud en schatten zit dat je bijna geen vrouw erachter ziet. Het is eigenlijk gewoon de schoonheid die voor je ligt. Het verblindt je, dus het maakt je eigenlijk niet zoveel uit of er een persoon aanwezig is of niet', vertelde Mielgo aan Deadline terwijl hij de spanning tussen de twee personages uitlegde. 'Ik zou het meer een relatie dan liefde noemen. Ik heb gezegd dat het meer op een giftige relatie lijkt. Ik wilde zoiets als een relatie tussen twee roofdieren creëren, en ik werd erg geïnspireerd door video's van National Geographic waarin je een krokodil ziet die een jaguar probeert te hanteren, of andersom. Soms wint de krokodil, soms de jaguar. Meestal moeten ze gewond raken, want het is een bloedig gevecht.'
De beelden in deze korte film zijn zo onberispelijk boeiend dat ze het verhaal dragen – zonder dialoog en met een plot dat opzettelijk openstaat voor interpretatie. Er is verleiding. Er is spanning. Er is geweld en er is lijden. Maar als je kijkt naar dit inzicht in wat de term 'jbaro' betekent, kun je de korte film heel gemakkelijk interpreteren als een korte film die over postkolonialisme en Spaans imperialisme gaat – met name op het eiland Puerto Rico. Maar Mielgo beschrijft het niet zo. En hij geeft ook toe dat de titel vrij willekeurig is gekozen.

' Dit is zo grappig. De naam slaat nergens op . In eerste instantie wilde ik gewoon een verhaal doen over een ridder midden in een soort bos. Ik wilde dat hij er een beetje tribaal uitzag. In dit geval heb ik [een] zeer Spaans personage gekozen en dat was de titel 'Jibaro', zonder te weten wat jibaro betekent', zei Mielgo in een interview met Comic Book Resources (CBR). 'Toen begon ik wat onderzoek te doen, en jibaro is een woord dat ze in Zuid-Amerika in verschillende landen gebruiken met blijkbaar verschillende betekenissen. In sommige landen betekent het een soort wilde of wilde [persoon], en in sommige andere landen betekent het een soort plattelandsmens die in de velden werkt. Ik denk dat het zelfs in Venezuela iets te maken heeft met zakendoen op hoog niveau', zegt hij lachend. Mielgo sluit af met de woorden: 'Ik vind het gewoon een coole, pakkende naam. Het klinkt om de een of andere reden nogal exotisch, dus ik wilde erbij blijven. Trouwens, in de film zeggen we eigenlijk nooit wie Jibaro is, wat best grappig is. We gaan ervan uit dat hij het is, maar misschien is dat niet zo.'
Merriam-Webster's definitie van 'jibaro' is ' een Puerto Ricaanse kleine boer, plattelandsarbeider of arbeider, vooral uit bergachtige streken .' Maar voor Puertoricanen heeft dat woord eigenlijk veel meer gewicht. Het betekent niet alleen een zelfvoorzienende boer, het betekent meer dan dat. Een jibaro wordt vaak gezien als een weerspiegeling van het Puerto Ricaanse volk, en in een veel positiever daglicht dan mensen buiten de Puerto Ricaanse gemeenschap ze misschien zouden waarnemen. De ironie hier is dat Mielgo duidelijk geen duidelijk begrip heeft van de ware betekenis of historische context van het woord. Het feit dat hij het ziet als een ‘coole, pakkende naam’ die ‘een beetje exotisch klinkt’ is daar het bewijs van.
'Mielgo's reactie in dat CBR-interview was zo'n ruw ontwaken, een herinnering dat totdat we onze eigen verhalen vertellen, we kunnen verwachten dat onze geschiedenis, ervaringen en taal worden toegeëigend en aan ons worden terugverkocht.'
'Dat was de stomp. Ik voelde me als al die jibaros die de opstand tegen Spanje in 1868 en 1897 verloren', zegt schrijver en maker van de strips van La Borinqueña Miranda-Rodigue Edgarten over Mielgo's beslissing om de korte film 'Jibaro' te noemen, ondanks dat dit qua inhoud niet klopte. ‘Al die jibaro’s die in de zomer van 2019 demonstreerden om te eisen dat gouverneur Ricardo Rosselló aftreedt als gouverneur toen La Colectiva Feminista zijn corruptie aan het licht bracht, alleen zodat de voormalige minister van Buitenlandse Zaken van Rosselló zijn gouvernementele race zou winnen met slechts 32,93 procent van de stemmen in de herfst van 2020. Mielgo’s reactie in dat CBR-interview was zo’n ruw ontwaken, een herinnering daaraan totdat we onze eigen verhalen kunnen we verwachten dat onze geschiedenis, ervaringen en taal worden toegeëigend en aan ons worden terugverkocht.'
Zoals veel critici interpreteerde Miranda-Rodriguez aanvankelijk dat de korte film over postkolonialisme ging. Hij geloofde dat de ridder een Spaanse veroveraar was en dat de sirene Atabex vertegenwoordigde, de godin van de Taínos, de inheemse bevolking van de Caribische eilanden, waaronder Puerto Rico, de Dominicaanse Republiek, Cuba, Haïti en meer.
'Ik heb de korte film bekeken en was emotioneel ontroerd. Ik ging naar binnen als Puerto Ricaanse kijker met volledige kennis van mijn geschiedenis en erfgoed, op zoek naar een verhaal dat mij aansprak.'
'As a Puerto Rican, I grew up understanding that the word 'jibaro' referred to people in Puerto Rico who lived in the countryside as farmers mostly. They were the working class of Puerto Rico that faced the most loss when the archipelago was industrialized from 1950 to 1960,' he says. 'When I discovered Mielgo's 'Love, Death + Robots' episode 'Jibaro,' I was immediately drawn by the title. I watched the short film and was moved emotionally. I went in as a Puerto Rican viewer with full knowledge of my history and heritage, searching for a story that spoke to me.'
Miranda-Rodriguez zegt dat hij tijdens het kijken onmiddellijk zag dat de setting het eiland Puerto Rico was. Maar hij was in de war terwijl hij ernaar keek. Hij begreep niet wie de jibaro in de korte film moest zijn.

'Ik zag een gestileerde hipster-uitziende conquistador en een sirene betoverd met gouden kettingen en sieraden, maar geen van deze hoofdpersonen was voor mij de personificatie van jibaro. Ik sloot de aflevering af met de conclusie dat dit sprak tot het kolonialisme', legt hij uit. 'Ik herinner me Mielgo vanwege zijn recente Oscar-overwinning, dus de wetenschap dat hij een Spanjaard is, bracht me nog meer in verwarring.'
Rafael Bautista van Nylon Manila dacht dat de aflevering ' vertelt een aangrijpend verhaal over misbruik, kolonialisme en hebzucht ,' terwijl Paul Tassi van Forbes betoogde dat de sirene in de korte film ' een soort metafoor voor het verkrachten en plunderen van inheemse landen door indringers .' Zelfs Austin Allison van Collider omschrijft 'Jibaro' als ' de fundamentele kwaden van het kolonialisme op een griezelig aangrijpende manier .'
Voor een korte film die gemaakt is om open te staan voor interpretatie, maar waarvan de regisseur niet de bedoeling had dat het over kolonialisme zou gaan, is het behoorlijk ironisch dat zoveel mensen het zo interpreteerden. Maar wat nog ironischer en verontrustender is, is dat het woord ‘jibaro’, een term die in veel opzichten bijna geworteld is in veerkracht, als titel van de aflevering werd gekozen. Het spreekt ook niet alleen over het belang van de taal en de woorden en de termen die we gebruiken, maar ook hoe de toe-eigening en het gebrek aan aandacht voor woorden die hun oorsprong vinden in de diaspora er feitelijk toe kunnen bijdragen dat hun betekenissen verloren gaan of verkeerd worden begrepen. Stel je voor dat je een niet-Latinx-persoon bent of zelfs een niet-Puertoricaan, die Mielgo's definitie of interpretatie van het woord hoort en vervolgens naar de korte film kijkt. Dat zou gemakkelijk kunnen leiden tot een heel ander begrip van jibaro. In een sector waarin Spaanse en Latinx-mensen nog steeds samenkomen – omdat we dezelfde taal delen – kun je je niet anders dan afvragen: denken de poortwachters van Hollywood dat het krijgen van een Emmy-nominatie voor Mielgo een overwinning is voor Latinx-Amerikanen? Zijn we er nog? Als dat zo is, zou dat veel verklaren.
'Als kunstenaar zag ik de productiewaarde van het stuk. Het verhaal en het tempo waren zeer goed gedaan. De karakterontwerpen zijn prachtig. Maar toen ik besefte dat dit stuk niet mijn erfgoed als Boricua vertegenwoordigt, voelde ik me genegeerd – als een goedkope grap', vertelt Miranda-Rodriguez. 'Toen Mielgo tijdens zijn interview lachte toen hij zei dat hij dacht dat [jibaro] een Venezolaanse referentie was die drugs handelde, bevestigde dat dat hij niets wist van de Puerto Ricaanse betekenis. Tegenwoordig zijn er nog steeds jibaros die strijden voor sociale rechtvaardigheid, tegen colorisme en verzelfstandiging. Er zijn jibaros die duurzame landbouwprojecten leiden, zoals El Departmento de la Comida. Er zijn jibaro's die zonnepanelen en batterijen installeren in gemeenschappen in Vieques en Guayama, zoals Resilient Power Puerto Rico. . . Ondanks dit besef wist ik dat deze aflevering een Emmy-nominatie zou ontvangen. In een ruimte waar mijn eigen eigendom La Borinqueña vragen van studio's navigeert. Ik navigeer ook door de realiteit als producenten reageren met opmerkingen als 'te niche', omdat zij als poortwachters van blanke mensen in Hollywood bepalen wat van waarde is en welke verhalen er geproduceerd en onvermijdelijk beloond zullen worden.'