De nieuwste vertolking van 'Hairspray' is net zo tragisch als een terugdraaiing van Target DEI.
Vogue's nieuwste stunt, met de o zo dunne Gigi Hadid in de hoofdrol een op 'Hairspray' geïnspireerde video voor de coverstory van het tijdschrift in april is hetzelfde als het serveren van een driedubbele shot gaslighting met een vleugje culturele ongevoeligheid als diner. Elke theaternerd zal je vertellen dat wanneer de casting voor 'Hairspray' is, dit betekent dat het tijd is voor de vaak over het hoofd geziene grote meiden, zwarte diva's en dragqueens om eindelijk centraal te staan. De Broadway-klassieker is een rauwe, oprechte viering van de empowerment van plus-sizes en de strijd tegen segregatie. En nu kijken we hoe Vogue de boodschap die de musical iconisch maakte, lijkt te decentraliseren.
Laten we eerlijk zijn: 'Hairspray' is gebouwd vanuit het idee dat schoonheid in alle soorten en maten bestaat. Toch voelt de castingkeuze van Vogue als een kosmische verwarring. . . een flagrante vergissing die ons op het hoofd laat krabben. Ik hoor de ogen achter de schermen rollen terwijl TikTokers opmerkte: 'Wat is het doel van een op Hairspray geïnspireerde shoot zonder een plussize-model?' en: 'Ja, haarlak! De musical over een magere vrouw!' Hun sarcasme vat inderdaad de kwestie waar het hier om gaat: de oorspronkelijke productie gaat helemaal niet over dunheid. Het gaat erom de normen ter discussie te stellen en ruimte te maken voor degenen die de onrealistische normen van de samenleving trotseren.
'Hairspray' is gebouwd vanuit het idee dat schoonheid in alle soorten en maten bestaat. Toch voelt de castingkeuze van Vogue als een kosmische verwarring.
Vogue's versie van 'You Can't Stop the Beat' is duidelijk ongebruikelijk, meer een mislukte drumsolo dan een pakkende bop. Door de representatie van grote maten buiten spel te zetten, slaat Vogue niet alleen de plank mis; het herschrijft het draaiboek over lichaamspositiviteit (alsof ze nog niet genoeg geoefend hebben in het uitwassen van diversiteit) terwijl ze meeliften op de nieuwste culturele golf waar dun weer in zit, dankzij afslankmedicijnen als Ozempic.
Dat het ultieme modetijdschrift van ons land de beslissing heeft genomen om 'Hairspray' skinny te wassen, is een weerspiegeling van een bredere culturele verschuiving waar we allemaal mee te maken hebben. We bevinden ons in een tijdperk waarin de zoektocht naar dunheid zo wordt verheerlijkt dat zelfs een musical die bekend staat om zijn boodschap van inclusiviteit, wordt verdraaid tot een platform voor een bekrompen, bijna giftig ideaal. De ontkoppeling is voelbaar: een show die bedoeld is als een uitdagende viering van lichaamsdiversiteit voelt nu als een verwaterd, gehomogeniseerd eerbetoon aan een voorspelbare, verouderde esthetiek.
Het besluit van Vogue gaat verder dan een eenvoudige misvatting; het spreekt boekdelen over de hernieuwde golf van media die steeds meer gefixeerd zijn op slankheid ten koste van diversiteit. Bij elke glanzende shoot en productie met een hoog budget worden we eraan herinnerd dat in dit culturele moment slankheid niet alleen de voorkeur heeft, maar ook wordt verwacht. En als dat betekent dat de representatie van grote maten buiten beschouwing wordt gelaten in een eerbetoon aan een van de meest inclusieve musicals ooit gemaakt, dan sturen de media een boodschap luider dan welk gechoreografeerd nummer dan ook: diversiteit is optioneel.
Door te kiezen voor een slank icoon in een verhaal dat een uitbundige viering van rondingen en karakter had moeten zijn, verraadt Vogue niet alleen de geest van 'Hairspray', maar versterkt het ook een cultureel verhaal waarin slankheid de standaard is en elke afwijking eenvoudigweg uit de mode is. Het is alsof de industrie vergat dat het ware ritme voortkomt uit het omarmen van alle stemmen, alle lichamen en alle verhalen – zelfs de verhalen die niet passen binnen de nauwe grenzen van een geïdealiseerd, dun silhouet.
Ja, dit gebeurt, maar we kunnen het ons niet veroorloven om achter het stuur in slaap te vallen. We moeten onze ogen wijd open houden, deze mislukkingen blijven aankaarten en eisen dat onze culturele iconen – vooral degenen die zo geliefd zijn als 'Hairspray' – trouw blijven aan hun roots: het vieren van elk fantastisch, divers lichaam dat het podium siert. Je kunt alleen maar hopen dat media en mode in de toekomst een stap verder zullen gaan en echte inclusiviteit zullen omarmen in plaats van genoegen te nemen met een ongekruide, ongebruikelijke remix van een geliefde klassieker.
CeCe Olisa is een baanbrekende stem op het gebied van inclusieve gezondheid en schoonheid, toegewijd aan het inspireren van zwarte vrouwen met een grotere maat om zelfzorg met vertrouwen te omarmen. Als oprichter van Cocoa by CeCe en bedenker van de Curve-methode combineert CeCe persoonlijke ervaringen met deskundige inzichten om welzijn voor iedereen toegankelijk, vreugdevol en empowerend te maken.
