Als je een fan bent van Oranje is het nieuwe zwart , dan weet je inmiddels dat het gebaseerd is op de echte ervaringen van Piper Kerman. Kerman, bekend als Piper Chapman (en gespeeld door Taylor Schilling) in de show, gepubliceerd een bestverkochte memoires met dezelfde naam. Terwijl Kerman de show zegt, onder leiding van Onkruid bedenker Jenji Kohan, is helemaal geen docudrama, haar levensechte ervaring komt wel tot uiting in de serie. Het is duidelijk dat de show veel is veranderd sinds we nu zeven seizoenen hebben meegemaakt.
De misdaad
Na zijn studie viel de echte Piper Kerman voor een vrouw die verwikkeld was in een internationale drugsbende. In het boek noemt ze haar Nora, en als je de show bekijkt, ken je haar als Alex (gespeeld door Laura Prepon). De echte Piper smokkelde $ 10.000 van Chicago naar Brussel, België, tijdens haar tijd bij Nora, en tien jaar later werd ze door de politie ingehaald. In een Interview uit 2010 met NPR Kerman zei dat ze, hoewel ze lange tijd wrok jegens Nora had gekoesterd, tijdens haar tijd in de gevangenis de volledige verantwoordelijkheid voor de dagen van de drugsring op zich nam. Ze zei: 'Het was een roekeloze en egoïstische tijd in mijn leven.'
De auteur verloofde
Net als in de show had Kerman een verloofde genaamd Larry (Larry Smith, die schrijver is), die aan haar zijde stond tijdens haar opsluiting. In de show schrijft Larry, gespeeld door Jason Biggs, een Moderne liefde artikel getiteld 'One Sentence, Two Prisoners' in seizoen één. De echte Larry's Moderne liefde stuk werd op 25 maart 2010 gepubliceerd met de titel 'Een leven om te leven, aan deze kant van de tralies.' In de echte column herinnert Larry zich hoe hij en Kerman reageerden toen haar verleden haar opnieuw achtervolgde: 'Zeggen dat ze in paniek raakte en zich afvroeg of ik zou blijven wachten tot de rotzooi die zeker zou komen, is een understatement. Als ik zeg dat het nooit bij me opgekomen is om haar in de steek te laten, is dat gewoon een feitelijke constatering.' In haar eigen memoires zei Kerman het volgende over de column: 'Zelfs hier, zonder hem, kon ik me geen zoeter kerstcadeau voorstellen.' Kerman trouwde in 2006 met Smith en ze zijn nog steeds getrouwd. Het is duidelijk dat Larry tijdens de show al lang weg is, omdat ze Piper heeft verlaten voor haar beste vriendin.
De gevangenisregels
In de Oranje is het nieuwe zwart boek schreef Kerman over de officiële en onofficiële regels van het gevangenisleven, waarvan er vele in de serie worden uitgespeeld:
'Ik had veel geleerd sinds ik vijf maanden geleden in de gevangenis kwam: hoe ik het huis moet schoonmaken met behulp van maxipads, hoe ik een lichtarmatuur moet aansluiten, hoe ik kan onderscheiden of een duo beste vrienden of vriendinnen is, wanneer ik iemand in het Spaans moet vervloeken, het verschil moet kennen tussen 'het voelen' (goed) en 'het op de een of andere manier voelen' (slecht), de snelste manier om iemands goede tijd te berekenen, hoe je een commissaris op anderhalve kilometer afstand kunt herkennen, en hoe je kunt zien welke bewakers waren spelers en welke bewakers waren niet leuk. Ik heb zelfs een recept uit de culinaire canon van de gevangenis onder de knie: cheesecake.'
In haar NPR interview besprak Kerman ook hoe ras een rol speelde in de manier waarop mensen zich in de gevangenis organiseerden. Maar ze legde ook uit dat naarmate de tijd verstrijkt, de 'tribale' organisatie losser wordt: 'Hoewel mensen aanvankelijk misschien aangetrokken worden tot mensen die dezelfde kleur hebben als zij, denk ik dat dat er steeds minder toe doet naarmate je er langer bent.'
Kermans echtgenoot is echt New York Times column ging ook in op de strikte regels die gelden in de vele bezoekscènes van de show. Hij schreef: 'Niemand anders in mijn leven kende de realiteit van onze omstandigheden, zoals waarom het kopen van een cola light voor uw dame uit de automaat in de bezoekkamer (omdat onze vrouwen geen geld mochten aanraken) een van de grootste daden van liefde was die u kon uitvoeren.'
De cast van personages
Een van de meest onderscheidende aspecten van de Netflix-show is zijn gevarieerde ensemblecast . Hoewel veel ervan puur fictief zijn, zijn andere gebaseerd op mensen die Kerman daadwerkelijk in de gevangenis tegenkwam. Terwijl showschrijvers het achtergrondverhaal creëerden voor Sophia, gespeeld door transgenderactrice Laverne Cox, woonde er naast Kerman een transvrouw in de gevangenis, die ze in het boek Vanessa noemt. Ook droeg Kerman haar boek op aan het rode personage, dat ze in de memoires 'Pop' noemt. In het boek herinnert ze zich dat Pop zei:
'Luister, lieverd, ik weet dat je hier net bent, dus ik weet dat je niet begrijpt wat wat is. Ik ga je dit een keer vertellen. Er bestaat hier iets dat 'het aanzetten tot een rel' heet, en dat soort dingen waar je het over hebt. . . daar kun je grote problemen mee krijgen. . . dus neem een tip van mij aan, en let op wat je zegt.'
Ten slotte wordt ook de ware aard van de relaties vastgelegd. 'Veel mensen stellen wellustige vragen over de romantische relaties tussen vrouwen,' zei Kerman in 2010, 'maar ik denk dat het dominante paradigma van de vrouwenrelaties in de gevangenis de moeder-dochterrelatie is.'
De Ex
Kerman hield in 2013 een TED-talk over het gevangenissysteem, waarin hij details over haar eigen opsluiting doorspekte. Daarin deelde Kerman stukjes over mensen die de personages in de show inspireerden, zoals de ex-minnaar die haar in de drugshandel bracht. Na zeven minuten in de onderstaande video vertelt Kerman hoe de confrontatie met haar ex haar heeft geholpen haar verleden onder ogen te zien.
De SHU
Seizoen twee begint met Piper die tijd uitzit in de SHU voor het aanvallen van Pennsatucky, maar in het echte leven heeft Kerman nooit eenzame opsluiting gehad. Wel heeft ze in 2014 voor de Senaat getuigd om het gebruik van eenzaamheid als straf af te schaffen.
Verlof
Een belangrijk plotpunt voor Piper in seizoen twee is hoe ze verlof krijgt als ze erachter komt dat haar grootmoeder op sterven ligt. In de show mist ze haar dood, maar mag ze toch een paar dagen naar huis. In het echte leven verloor Kerman ook haar grootmoeder, maar kreeg geen verlof of afscheid. Ze vertelde het DIE ENE in een interview uit 2010: 'Het is verwoestend als je geconfronteerd wordt met hoe egoïstische acties je ervan weerhouden er te zijn voor de mensen die je het meest nodig hebben. Dat is iets verschrikkelijks, verschrikkelijks.'
— Aanvullende rapportage door Shannon Vestal
