
Een geliefd personage wordt geïntroduceerd in de Buitenlander familie in seizoen vier wanneer de jonge Ian (John Bell) zijn trouwe metgezel, Rollo, wint in een dobbelspel. In de boeken wordt Rollo een hoofdbestanddeel van de Fraser-clan, die hen beschermt tegen potentiële bedreigingen en helpt bij zaken als jagen en vissen.
Maar boeklezers hebben tijdens de première van seizoen vier misschien gemerkt dat Rollo niet precies is wat ze zich in hun hoofd voorstelden. In het boek wordt Rollo beschreven als een hybride van een Ierse Wolfshond en een echte wolf. De hond op de show is duidelijk een heel ander ras. Dus waarom deze verandering?
In een interview vertelde uitvoerend producent Matthew B. Roberts ons dat de Rollo die ze castten – een Noordelijke Inuit, voor degenen die zich dat afvragen – eenvoudigweg een kwestie was van logistiek en trainbaarheid.
'[Noord-Inuits] zijn erg rustig, erg zachtaardig. Ze houden van mensen, en de trainer was gewend om met hen samen te werken, dus dat was een belangrijke reden', zei Roberts, eraan toevoegend dat deze verandering er vervolgens voor zorgde dat de schrijvers Rollo's karakter een beetje moesten aanpassen.

'Rollo in het boek gromt en wordt gemeen als je hem nodig hebt om gemeen te worden. Hij vist ook en doet al deze geweldige dingen', zegt Roberts. 'Maar [de hond die we hebben gecast] is heel lief en vond iedereen leuk en likte iedereen de hele tijd. Rollo rent veel rond en doet bepaalde dingen, maar hij is niet echt de gemene hond [uit het boek]. Voor Rollo hebben we wat aanpassingen gedaan. Maar het is een lieve hond.'
Roberts vervolgde met te zeggen dat dit eigenlijk iets is waar ze uitvoerig over hebben gesproken in de schrijverskamer, waarbij ze voldoen aan de verwachtingen van fans over wat ze zich in hun hoofd hebben voorgesteld terwijl ze de boeken lazen. Het is soms een lastige lijn om te lopen.
'Ze lezen de boeken, en ze stellen zich bepaalde dingen voor, en ze worden op een bepaalde manier beschreven, en soms kun je het exacte ding dat je zoekt fysiek niet vinden op de plek waar we fotograferen', legde Roberts uit. 'Dus als je dat gekruiste Ierse Wolfshond-wolf-ding vindt, denk je: 'Nou, dat zal moeilijk worden.' [Lacht] . . . [Je hebt] een kruising tussen een Ierse wolfshond en een wolf nodig, en dan vraag je: 'Oké, kunnen we er een vinden die 8 tot 12 weken oud is? Kunnen we de hond daadwerkelijk naar een trainer brengen en hem gedurende deze tijd laten trainen?' Het vinden van een exemplaar ergens in de wereld is misschien geen probleem, maar het vinden van een exemplaar op de wereld waar wij de controle hebben over het kopen ervan, het aan de trainer geven en vervolgens trainen om veilig te zijn voor de hond en veilig voor de acteurs en de crew?'

En natuurlijk is veiligheid van het allergrootste belang, en een echte Ierse Wolfshond-wolf kruisingshond is misschien niet zo veilig als een Noordelijke Inuit.
'Er zijn allemaal dingen waar je rekening mee moet houden, of het nu een paard of een muilezel of een varken is of wat dan ook dat we naast onze acteurs en onze crew plaatsen. Veiligheid is heel belangrijk', aldus Roberts. 'Toen we in seizoen één het zwijn maakten, werd al het zwijnmateriaal dat we schoten door hekken geschoten. We zetten nooit iemand naast een levend zwijn omdat ze onvoorspelbaar zijn. Er bestaat niet zoiets als het trainen van een wild zwijn. Dat wisten we al: Rollo zou bij het gezin moeten wonen, dus je moet volledige controle hebben over de training van de hond. Het is dus beter om de fout te maken dat Rollo gewoon een lief, mooi schoothondje is dan [iets anders].'