
Deen Collison
Deen Collison
De afgelopen weken hebben memes geprobeerd de chaos van het begin van 2025 vast te leggen. Maar misschien wel de meest accurate vergelijking met hoe de eerste paar maanden van dit jaar hebben gevoeld, zijn de begindagen van een nieuwe en pijnlijke breuk. De intensiteit van die emoties brengt vaak de meest rauwe versies van onszelf naar boven – iets wat zangeres en songwriter Jessie Reyez goed weet. Bekend om haar populaire break-up-nummers, waaronder 'Mutual Friend', 'Still CU', 'Break Me Down' en 'Fuck It', heeft de Grammy-genomineerde artiest veel fans gewonnen vanwege haar kunstzinnige vermogen om verwoesting om te zetten in herkenbare liedjes.
Maar Reyez slaat een nieuwe weg in met haar nieuwste nummer, 'Goliath.' Het is een heerlijk feel-good liefdesliedje dat zelfs de grootste liefdescynicus zou doen blozen – en de grotere boodschap is er een die de wereld nu nodig lijkt te hebben.
'Ik besefte niet hoe synoniem liefdesverdrietmuziek voor mij was', zegt ze lachend. 'Tot het punt dat als ik dit soort dingen naar buiten breng, mensen zeggen: 'Oh wauw, ze is niet depressief.' Iemand zei dat. Iemand zei: 'Ze maakt Reyez niet deprimerend.' Ik dacht: verdomme.'
'Ik besefte niet hoe synoniem liefdesverdrietmuziek voor mij was.'
Maar in tegenstelling tot wat fans misschien hopen, is ‘Goliath’ niet geïnspireerd door een nieuwe romantische liefde in Reyez’ leven. Ze houdt dat deel van haar wereld privé. In plaats daarvan kwam de tekst van het refrein - 'Als ik zeg dat ik van je hou / ik bedoel, ik zou elke ster uit de hemel naar beneden trekken / of met een Goliath in het reine komen / ik zal het door elk vuur maanwandelen' - eigenlijk naar haar toe kwam na een gesprek met haar nichtje.
'Het was de verjaardag van mijn jongste nichtje, en ik kreeg haar aan de telefoon en ik was zo blij om met haar te praten dat ik begon te huilen', zegt Reyez. 'Ik was in de studio toen dit gebeurde, dus ik liep naar buiten voor een sessie, en toen vonden de waterwerken plaats.'
Na het telefoontje probeerde ze zichzelf te beheersen, keerde terug naar de studio en begon met het maken van wat de kale botten van 'Goliath' zouden worden.
Ik had zo'n gevoel van pure liefde vanbinnen, en dat is wat er naar boven kwam', voegt ze eraan toe. Deze emotie is, zo geeft ze toe, een gevolg van het feit dat ze zich in wat sommigen haar 'lover girl-tijdperk' hebben genoemd, bevindt.
'Ik zit in mijn 'neem-mijn-vitamines-tijdperk', zegt ze weer lachend. 'Je zou kunnen zeggen dat ik in mijn hoge chakra-tijdperk zit. Het Lover Girl-tijdperk is prima. Ik bedoel: ik neem het. Ik haat het niet.'
Reyez legt uit dat hoewel ze vaak liedjes schrijft lang nadat ze de intense momenten heeft meegemaakt die hen inspireerden – soms jaren later – ‘Goliath’ precies weerspiegelt waar ze nu in haar leven is.
'Ik ervaar tegenwoordig absoluut meer vreugde in mijn leven dan vroeger', zegt ze. 'Ik heb veel meer contact met vrede, weet je? Dat wil niet zeggen dat ik volledig genezen ben. Ik wil niet zeggen dat ik een goeroe ben. Ik heb duidelijk nog steeds last van mijn periodes van neukerij. Maar ik heb meer een relatie met vrede en emotioneel evenwicht ontwikkeld.'
'Ik ervaar tegenwoordig absoluut meer vreugde in mijn leven dan vroeger.'
Ze plaagt dat haar aankomende en langverwachte volgende studioalbum dit allemaal zal behandelen: 'Het is een beetje evenwichtiger, waar het het hele spectrum laat zien en hoe ik vreugde vind', zegt ze over het nieuwe album. 'Ik vind het bij mijn familie. Ik vind vreugde in de natuur. Ik vind vreugde in meditatie. Ik vind vreugde bij dieren. Ik vind lezen leuk. En ik vind het heerlijk om verdomd alleen te zijn.'
Het afgelopen jaar heeft Reyez zwaar op haar welzijn en zelfzorg geleund. Ze geeft meer dan voorheen prioriteit aan haar fysieke, spirituele en mentale gezondheid en zorgt ervoor dat dit onderdeel wordt van haar dagelijkse praktijk, ongeacht wat ze aan de hand heeft.
Ondanks dat hij een jetsetende popster is, is Reyez beslist nuchter. Ze brengt een groot deel van haar tijd door met familie (in talloze interviews wordt haar ouders haar beste vriendin genoemd) en vindt ze vaak vreugde in de natuur door in haar eentje te kamperen. Ze gaat naar het bos met niets anders dan een rugzak gevuld met haar spullen, boeken en een koelbox gevuld met vers fruit en noten.
Op een meer dagelijks niveau houdt het bijhouden van een dagboek haar met beide benen op de grond. 'Ik houd twee keer per dag een dagboek bij. Als ik 's ochtends wakker word, houd ik een dagboek bij om mijn dromen vast te leggen', zegt ze. 'De avond waarop je eindigt is altijd een samenvatting en een dankbaarheidsgebed.'
Zelfs als ze op tournee is, maakt Reyez tijd voor zelfreflectie. 'Ik zal er een punt van maken om na het werk een paar dagen vrij te hebben als ik helemaal alleen ben, omdat ik weet dat ik het nodig heb', zegt ze. 'Het maakt niet uit waar ik ben, ik zorg er gewoon voor dat ik het doe. Ik heb er gewoon een prijs van gemaakt. Want anders verander ik in een klootzak. Als ik niet wordt aangevuld, als ik geen vrede heb, ben ik van geen nut voor mijn team.'
In termen van hoe ze omgaat met de zwaarte die de wereld lijkt over te nemen – tussen de bosbranden in Californië en de massale deportaties van Latijns-Amerikaanse immigranten zonder papieren – gaat het erom te proberen de rol te begrijpen die ze daarin speelt.
'Sommige mensen zijn bedoeld als strijders. Sommige mensen zijn bedoeld als vredestichters, en de wereld heeft beide nodig', zegt ze. 'De wereld heeft strijders nodig voor verandering, maar de wereld heeft vredestichters nodig om niet bloedig te worden. Ik denk dat [mensen] moeten ontdekken waar ze zich het nuttigst voelen tussen die twee polen, en dat vervolgens moeten activeren en toepassen. Dat kan gebed zijn, maar ook protest.'
Met alles wat er in de wereld gebeurt, begrijpt Reyes dat muziek altijd een bron van weerstand en vreugde voor de gemeenschap is geweest. Ze hoopt dat nummers als 'Goliath' en de nummers op haar aankomende album (dat naar verwachting dit voorjaar uitkomt) Latine-gemeenschappen helpen hun innerlijke kracht aan te boren en zich als collectief te verenigen. Zoals zij het stelt, kan dat betekenen dat je een strijder bent – opkomt als pleitbezorger of activist, je uitspreekt tegen onrecht, of een vredestichter bent en rust brengt in de gemeenschap. Of, zoals zij, een manier vinden om beide te zijn en te doen.
'Dit voelde als een januari die nooit eindigde, en als dat een indicatie is van hoe de rest van het jaar eruit zal zien, staat ons een verdomde shitshow te wachten', zegt ze. 'Ik begrijp dat iemand een beetje escapisme wil, en ik ben blij dat een van mijn liedjes dat kan bieden aan iedereen die het wil horen en misschien een beetje opluchting wil voelen.'
Johanna Ferreira is contentdirecteur voor 247CM Juntos. Met meer dan 10 jaar ervaring richt Johanna zich op hoe intersectionele identiteiten een centraal onderdeel vormen van de Latijnse cultuur. Voorheen was ze bijna drie jaar adjunct-hoofdredacteur bij HipLatina, en ze werkte als freelancer voor talloze media, waaronder Refinery29, Oprah magazine, Allure, InStyle en Well Good. Ze heeft ook gemodereerd en gesproken in talloze panels over Latine-identiteit.