Make-up

Hoe Erin Parsons van haar liefde voor vintage make-up een carrière maakte

Алекс Рейн 24 Февраля, 2026
247continiousmusic

Het grafische cat-eye van Bella Hadid, de glazen huid van Karlie Kloss, de wimpers van het volgende niveau die je ziet in Maybelline-commercials - ze hebben allemaal één ding gemeen: Erin Parsons . De internationaal bekende visagiste is al meer dan 15 jaar actief in de branche, maar haar reis om een ​​van de beste in haar vakgebied te worden kwam niet zonder problemen. Haar liefde voor schoonheid kwam eigenlijk voort uit een zeer tumultueuze jeugd.



'Ik mocht niet eens make-up dragen', vertelt Parsons aan 247CM. 'Ik stal de hele tijd die van mijn moeder en probeerde te volgen wat ik in de tijdschriften zag.' Een vorm van escapisme waar Parsons nooit genoeg van kon krijgen, waren films. 'Ik had een kleine, oude tv en we hadden Turner Classics. Dus ik keek de hele dag naar oude films.'

Parsons maakte op die momenten kennis met enkele van haar grootste muzen. 'Ik zou mooie, glamoureuze vrouwen zien als Marilyn Monroe, Marlene Dietrich en Josephine Baker, en ik zou gewoon die oude Hollywood-glamour opnieuw willen creëren', zegt ze. De sterren kwamen nog verder op één lijn voor de artiest toen ze in 2008 naar New York verhuisde en een optreden veiligstelde in samenwerking met Dame Pat McGrath. 'Jaren later vroeg ik Pat waarom ze mij had gekozen en ze zei: 'Ik kon zien dat je het echt wilde', herinnert Parsons zich. ''Je was een hustler en je hield van make-up.''

Na zeven jaar bij de ‘moeder van de make-up’ te hebben gewerkt, ging Parsons op eigen houtje op pad als onafhankelijk artiest – toen de COVID-19-pandemie toesloeg. 'Ik was pas ongeveer drie jaar alleen', zegt ze. 'Toen alles stopte, wist niemand of we ooit nog make-up zouden kunnen doen, dus begon ik met sociale media.'

Als je ooit de profielen van Parson bent tegengekomen, weet je hoe snel je in het konijnenhol kunt vallen. Van lesgeven over de ingrediënten die in het oude Egypte voor make-up werden gebruikt tot beautytutorials met een vintage tintje: Parsons aanwezigheid is als een leuke mix van Discovery Channel en TikTok. 'Ik heb een obsessie met de geschiedenis van schoonheid', zegt Parsons. 'Van de oude films die ik keek tot de boeken die ik las tijdens de pandemie, ik had de behoefte om te experimenteren met alles wat ik leerde.'

Deze obsessie leidde de kunstenaar tot een hobby die ze vandaag de dag nog steeds beoefent: het kopen van vintage make-up. 'Voor mij komt het allemaal terug op Marilyn Monroe', zegt Parsons. 'Ik had zo'n band toen ik over haar las en we deelden een vergelijkbare jeugd, en ik raakte geobsedeerd door het leren kennen van de make-up die ze gebruikte.' Als gevolg hiervan zou Parsons alles onderzoeken wat ze kon over de ster, inclusief de mascara en lippenstift die ze gebruikte. Toen besefte ze dat ze de spullen daadwerkelijk kon bezitten.

'Het allereerste vintage product dat ik kocht was de Maybelline Cake Mascara', zegt Parsons. 'Het was niet precies het exemplaar dat Marilyn gebruikte, maar het zette mij ertoe aan om door te gaan met de hobby. Vervolgens werd ik eigenaar van de pruik en wimpers van Mae West en dat is het begin van de volwaardige reis naar het verzamelen van vintage make-upproducten van beroemdheden.' Dat eerste moment was de cirkel rond voor Parsons, aangezien ze nu samenwerkt met Maybelline als de wereldwijde visagiste van het merk.

Wat de toekomst betreft: Parsons wil de Anthony Bourdain van make-up worden. 'Ik zou heel graag een tv-programma willen hebben waarin ik de wereld rondreis en de geschiedenis achter bepaalde ingrediënten begrijp en mensen leer wat ik onderweg tegenkom', zegt Parsons. 'Maar op een algemeen, meer macroniveau zou ik graag meer merken zien die door make-upartiesten zijn gemaakt. Ze krijgen de formules gewoon op een ander niveau.'

Het is passend dat Parsons, als samensmelting van al haar passies, werkt aan de oprichting van een schoonheidsmuseum. 'Het is een fysieke ruimte die mensen kunnen bezoeken en het is ook een non-profitorganisatie die aan mijn moeder zal worden opgedragen', zegt Parsons. Volledige details volgen nog, maar het project heeft een speciale betekenis voor de kunstenaar, dus ze wil graag dat mensen er meer over leren. 'Dit project is voor mij echt een vorm van therapie geweest', zegt ze. 'Ik kan niet wachten tot iedereen het echt gaat ervaren.'